Een broer

Brand had een oudere broer, Fran. Alles wat hij wist, dacht hij, had hij geleerd van die grote broer. Een boom van een kerel, vol wilskracht en levenslust. En deze avond, voor de eerste keer, mocht hij mee met zijn broer en zijn vrienden om in het bos hout te halen voor het feestvuur morgenavond.

Brand

Brand was net 10 geworden in het voorjaar. En voor die gelegenheid had zijn moeder iets bijzonders gedaan. Het was haar gewoonte niet om te feesten, maar op zijn tiende verjaardag had ze taart gebakken en wel vier jongens waren komen meevieren. Het was een heel mooie dag geworden; onverwacht. Maar dat was alweer bijna een half jaar geleden. Sedertdien was iedereen bezig geweest: velden omploegen, het zaaigoed verzamelen, zaaien en wieden. En nu was de oogsttijd gekomen.

Brand had het al enkele keren meegemaakt, maar pas nu besefte hij dat dit een jaarlijks ritueel was. Als het koren was binnengehaald, maakte het ganse dorp zich klaar voor het oogstfeest.

Het verhaal van Brand

Het verhaal van Brand is zoals een "tumeletje". 20 jaar geleden riep een vriendin me toe in die zoet Westvlaamse toon: "Doenogekie e tumeletje". Goed opgevoed als ik ben, nam ik de nodige voorbereidselen: armen hoog gespreid, adem diep en verstand op nul. Om daarna gezwind een buiteling over kop te maken. Even verloor ik de voeling met de grond; mijn hersenen wentelden in een vrolijke buiteling. De schrik was er even, maar tijdelijk. Voor ik dacht dood te zijn, landde ik al weer op beide voeten op de grond.

Luister maar naar het verhaal van Brand. Het duurt wel even.